Rozdział 1 Początki zawsze są najtrudniejsze

 ***Perspektywa Lucy

- I jak ci się podoba w nowej szkole Lucy ? Co nie że niesamowita placówka – zapytała się mnie Kate 

- Co? A tak jest niesamowicie !.... O czym chcieliście mi powiedzieć ? Wciąż coś szeptaliście na lekcji a później rzuciliście mi karteczkę na której było:

                                    ,, Lucy na stołówce będziemy chcieli ci coś powiedzieć…

                                           To bardzo ważne więc lepiej się nie spóźnij”

Nastała niezręczna cisza.. Lekko zdziwiona chciałam coś powiedzieć gdy nagle poczułam jak ktoś mnie obserwuje. Złe wspomnienia  zaczęły mnie dręczyć, dlatego odchrząknęłam głośno i wyraźnie i w końcu wszyscy otrząsnęli się z transu.

- A no więc,trzymaj się jak najdalej od kluby który nazywa się Freddy Pizzeria…. – powiedziała lekko przestraszona Lily

- Co ? Dlaczego ? Przecież wyglądają normalnie – powiedziałam zdziwiona

-  Phy co powiedziałaś ! Oni normalni ! Dobry żart ! Chyba jeszcze nie słyszałaś pewnych opowieści które działy się w ich klubie… No i kto normalny ma imiona jak zwierzęta lub jak jakieś zabawki ! Jeszcze te ich ubrania pfy!  – powiedział Luke, który moim zdaniem w momencie kiedy mi o tym mówił podniósł specjalnie głos ,gdyż cała szkoła nagle się zebrała koło nas.

Minęła raptem chwila i cała stołówka wybuchnęła  głośnym śmiechem. No może nie wszyscy…. Nie uważałam tego za śmieszne więc raczej milczałam, heh niestety ktoś to musiał zauważyć..

- Dlaczego się nie śmiejesz ?! Przecież to śmieszne ! Chcesz ich bronić ? – powiedział wkurzony Luke

- Luke nie unoś się tak, przecież to nie jej w…- powiedziała cichutko Lily

- Lepiej bądź cicho lily ! Hm czyli jak widzę  wierzysz mi  czy nie  ? – odpowiedział już na serio poirytowany Luke

W tej chwili byłam przyparta do muru, nie wiedziałam co odpowiedzieć . Gdybym powiedziała ,,tak wierzę” zapewne wszyscy by mnie polubili i spokojnie  mogłabym przychodzić do szkoły z myślą że nie powtórzy się to co kiedyś , ale gdybym odpowiedziała nie…  wtedy mogłabym się pożegnać z dobrą opinią oraz z zawarciem jakiejś znajomości… Nie chce być uważana za osobę uległa i bezbronną.. jednak boję się że mój koszmar znów zacznie się  od nowa. Po chwili gwałtownie złapałam się za rękę..

***Perspektywa klubowiczów

- Znów nas obrażają… Zaczyna mnie to irytować – powiedział Foxy

- Uspokój się przecież to jest codzienność , powinieneś się do niej przyzwyczaić – odpowiedział Freddy a za nim poparł go Toy Freddy i Toy Bonnie oraz Mangle

Nagle usłyszeli głośny śmiech po czym wzburzony głos Luka. Chcąc nie chcąc spojrzeliśmy  w tamtą stronę.. Kolejna nowa osoba która uważała nas za normlanych, niestety Luke swoją pozycją w szkole zawsze przytłaczał nowych ,aby każdy z nich podporządkował się jego upodobaniom … Żadna osoba nie potrafi mu się sprzeciwić … Niestety mała Chica zawsze miała największą nadzieje że w końcu będzie taka osoba która zaakceptuje nas takich jakich jesteśmy… Kiedy już miała się z kimś zaprzyjaźnić to  ją wykorzystywano albo ośmieszano  przed całą szkoła… Mimo że płakała i cierpiała nigdy się nie podawała…

Również zaciekawiliśmy się tą sytuacją więc patrzyliśmy uważnie.. Oczywiście nie chcieliśmy znowu mówić Chice że ta dziewczyna powie za chwile Lukowi  to co wszyscy…

Jednak to co usłyszeliśmy zaskoczyło cały nas klub….

*** Perspektywa Lucy

- Odpowiesz mi wreszcie ? – powiedział Luke

- J ja – nie mogłam nic powiedzieć byłam zmieszana

Nie chce powtórki, nie chce znów tego przeżyć… Jednak po chwili przypomniałam sobie słowa babci ,, Człowieka nie ocenia się po wyglądzie lecz po charakterze i sposobie w jaki traktuje innych”. Trzymając się tych słów, spojrzałam na Luke i z uśmiechem na twarzy odpowiedziałam.

- Ja nie wierzę ci – odpowiedziałam dumnie na jego pytanie.. Mogłam sobie spokojnie przybić piątkę

W Sali nastała znów cisza, którą zakłócały co chwila jakieś szmery. Cała zdenerwowana poczułam jak znów zaczyna boleć mnie ręka.. Zaciekawiona zaczęłam rozglądać się po Sali aby zobaczyć reakcje innych ludzi, gdy tak mierzyłam wszystkich  wzrokiem ,nagle zobaczyłam jak mała blond dziewczynka przy stole klubu Freddy pizzeria stoi i uśmiecha się do mnie. Zaskoczona również odwzajemniłam tą reakcje uśmiechem.

Nagle Luke mocno uderzył pięścią w blat stolika i gwałtownie wstał krzycząc przy tym ,, Co ty powiedziałaś ?!”, zobaczyłam również pewną interwencje od strony klubowiczów. Co ciekawsze nie byłam przerażona Luka ponieważ byłam dobrej myśli co do przyjaźni z klubem Freddy Pizzeria. Jednak przeszedł mnie dreszcz ponieważ cała szkoła patrzyła na mnie z obrzydzeniem… cóż jestem już skreślona na stracie…

Na moje szczęście zadzwonił dzwonek i wszyscy musieli udać się na lekcje. Na razie nie miałam ochoty z nikim rozmawiać ,musiałam to jakoś sobie poukładać.. Dlatego również ruszyłam i na szczęście jako jedna z pierwszych wyszłam ze stołówki po czym bardzo szybko udałam się do klasy..

No nic przynajmniej postąpiłam słusznie, moja babcia byłaby ze mnie dumna… Reszta dnia minęła jakoś czyli okropnie… Musiałam unikać bandy Luka przez cały dzień oraz heh przeważnie siedzieć w pokoju lub jakiś tajnych przejściach.. No cóż niczego nie żałuję !